We zijn nog geen paar uur in Taiwan, en we hebben al vissenblaas, kwal en pens gegeten! En mensenkinderen, wat een heerlijk eten hebben ze hier! Ik heb er alle vertrouwen in dat het één groot feest gaat worden vol natuurlijke wonderen en over-heerlijk eten.
Qua vorm lijkt Taiwan op mijn geliefde Texel, het is alleen wat groter 😜 Zo is Taiwan ongeveer 36.000km2 en Nederland 41.500m2. In de 16 dagen die we hebben kunnen we dus heel veel zien.
zaterdag 31 januari 2026 In ons menu zat o.a. varkensnek, varkenspens, soort van griesmeel van zwarte bonen, zeekomkommer, visblaas (glibberige substantie) en zwarte-bonen-ijs. Alles even lekker. Het was wel ietwat copieus na bijna 13 uur vliegen, maar goed, toch alles opgegeten 😜
Zondag 1 februari; bij het ontbijt werden getrakteerd op Iron eggs; eieren gestoomd in een speciale kruidenmix. Een traktatie. Van ons plan om niet al te veel te ontbijten na de maaltijd van gisteren avond, kwam niet veel! Taiwan is denk ik niet zo'n koffie-land, maar we dronken toch verbazend lekkere cappuccino vanochtend bij das FafeD. De taartjes daar zagen er ook aanlokkelijk uit, maar die hebben we laten staan. 's-Avonds gegeten bij het Taiwanese restaurant in het hotel. Gestoomde zeebaars. De vis was lekker zacht en sappig, maar de bouillon was smakeloos en dus de vis ook. Jammer. Verder hadden we erg lekkere dumplings en gesmoord varkensvlees.
Geroosterde krabbetjes en kippetjes zijn hier erg populair, en die zie dus in heel veel restaurants. Vandaag een lunch van geroosterde krabbetjes en inktvisjes, super lekker!!
Zondag 8 februari. Gisteren aten we Hot Pot, een zeer populaire maaltijd in Taiwan; soort chinese fondue, maar dan anders. In de HotPot zat een lekker pittige bouillon, waar je zelf alles in gaar kookt; we hadden rundvlees rolletjes, varkensnek en een visschotel besteld als hoofd-ingredienten; groente en allerlei andere dingen (rijst, groene curry, vleesballetjes, dumplings) kon je bij een buffet halen.
Al met al vonden we het toch wat tegenvallen, zo'n hotpot. Dat kwam met name omdat de visschotel uit alleen maar schaal- en schelpdieren, die stuk voor stuk taai waren, met uitzondering van de garnalen. De varkensnek kwam in grote plakken, te groot om in één keer in je mond te stoppen, en we hadden geen mes en/of vork, alleen stokjes en een lepel 😩. Op het buffet lag o.a. broccoli en spinazie en die waren heerlijk.
Vanavond aten we in Walker, het restaurant in het hotel. Super lekker! De kok kwam vragen hoe het was, een jonge Maleisisch jongeman met een best handje van koken, en we hebben echt heel lekker gegeten. De smaken waren een mix van chinees, Maleisisch en Indonesisch en het was flink pittig. Als toetje kregen we een koud cocos-soepje, wat goed van pas kwam, want onze monden stonden in brand.
in Tainan aten we bij Good Hunan Cuisine, en ik had nog zo gezegd (via google translate) dat het niet al te spicy moest zijn; vervolgens kregen we een schaal vol rode pepers met wat reepjes rubdvlees er onder. Wel héél erg lekker overigens, en we hebben de rode pepers zo mogelijk vermeden. Verder aten we eenden-eieren op een speciale manier klaargemaakt en eendenlevertjes. Jammie!
We hebben zo lekker geslapen! Heerlijk bed met superfijn beddengoed, top! Rond 7 uur was ik klaar wakker, Edy was al eerder opgestaan.
Een druilerige dag in Taipei vandaag. Toch veel gedaan; eerst naar de 101-toren gegaan, op struikel-afstand van het hotel (Grand Hyatt). Om de toren heen zit een erg mooie mall met alle grote merken en een mega Food Court er onder.
Vervolgens met een taxi naar het oude Taipei, waar we de hele Dihua Street zijn afgelopen. We liepen door een wandelende paraplu parade, en omdat we een stuk groter dan de gemiddelde mens hier staken onze paraplu's boven de massa uit en konden we redelijk doorlopen. Aan het einde van de straat, in het minder toeristische deel, zitten allemaal tentjes waar ze dumplings gevuld met ingewanden verkopen, en dat was goed te ruiken!!
Na Dihua Street naar het National Palace Museum gegaan, volgens de boekjes moet je dit gezien hebben, maar wij snappen niet waarom. Binnen is het zeer onoverzichtelijk en héél erg donker. Ik begrijp dat het donker is omdat er heel veel oude boeken en prenten liggen, maar toch.. Ik wilde buiten nog even om het gebouw lopen, maar het regende best hard, dus dat hebben we maar niet gedaan. Een taxi genomen naar Elephant Mountain, maar toen we vlak bij het hotel waren, hebben hem gevraagd om te stoppen, want de 1000 traptreden naar boven lopen in de regen, om er achter te komen dat je boven totaal geen uitzicht hebt, is geen goed idee.
Onderweg terug naar het hotel kwamen we door een wijk met erg mooie huizen.
De Jetlag sloeg toe afgelopen nacht. Het overgrote deel van de nacht heb ik heerlijk naar muziek geluisterd, maar ik lag lekker dus dat geeft niet.
Onze gids was hier om 10.00u met een super leuke elektrische VW bus 😊👍. Op ons verzoek is hij eerst naar Elephant Mountain gegaan, want die wilden we gisteren beklimmen, maar toen regende het heel hard. Nu was het zowaar droog en zijn we omhoog gelopen via de trappen. Super gaaf uitzicht vanuit het platform. Ook zagen we waar we zouden willen wonen als we toch besluiten hier in Taiwan te blijven 😜.
De tour ging verder naar de Lungshan Temple, waar we de taiwanese match-maker-god leerden kennen. Veruit de meest verafgode meneer van de hele tempel. Deze gouden -gemeen lachende- meneer zorgt er voor dat je in het leven een goede match vindt (althans, dat denken de taiwanesen 🤨)
Na de tempel doorgereden naar de Memorial hall van Chiang Kai-Shek, waar we eerst het wisselen van de wacht zagen, en vervolgens mochten we naar binnen. Na zijn overleden, heeft de zoon van Chiang dit "mausoleum" laten bouwen; en het is nu een soort verzamelgebouw, met een museum over het leven van Chiang, maar ook vertelt het de geschiedenis van Taiwan. In eerste instantie was het hele park niet publiek toegankelijk, maar inmiddels gelukkig wel. Zeer indrukwekkend. Zijn smaak qua auto's was niet verkeerd, Edy was onder de indruk van het zwaar gepantserde wagenpark.
In het winkelgebied Ximending dronken we de befaamde "Boba" ofwel "parelmelkthee" een witte koude thee met thee-parels (soort gummie balletjes) erin. Je krijgt een extra dik rietje om het naar binnen te slurpen, en op de gummieballetjes moet je kauwen. Het is apart en zeker niet voor herhaling vatbaar wat ons betreft.
De dag begon ietwat laat, want ik was vergeten de wekker te zetten en we werden pas over half 9 wakker. Pff.., maar goed, het was zeker nodig. Na een kop lekkere koffie gingen we op pad.
De auto-navigatie in onze Ford is bijzonder onduidelijk, maar met behulp van Google Maps, dit mede mogelijk gemaakt door de e-sim van Firsty, kwamen we redelijk vlot Taipei uit. Het was maar 45km naar Shifen, maar de wegen zijn bochtig en niet heel breed dus je doet er wat langer over dan normaal.
De watervallen bij Shifen zijn erg mooi, en zeker de wandeling waard. Je gaat over een hangbrug en door een soort tropisch oerwoud, dan kom je eerst bij een wat kleinere waterval, en een stuk verderop is dan de "echte" waterval. Echt supermooi. Het weer is wat druilerig, maar het droog en lekker qua temperatuur. Na de waterval naar het dorpje gelopen, en dat was helemaal leuk. Voor 5 euro kon je een luchtballon kopen, die volschrijven met een boodschap voor iemand daar boven, en dan de ballon oplaten. Er stonden tientallen mensen die dat deden, en er ging elke minuut wel een ballon de lucht in. Zo gaaf !
Onze on-the-go lunch was een bakje geroosterde krabbetjes en een bakje geroosterde inktvis, beiden super lekker 👌. We hebben een beetje getreuzeld met teruglopen, want er rijdt een trein dwars door de winkelstraat en Edy had die graag zien passeren. Je raadt het al: toen we vlak bij de auto waren, kwam er een trein 😩 maar goed, het was al heel leuk, ook zonder trein.
Vervolgens door naar Jiufen; een plaatsje dat in alle boekjes staat. Parkeren was wat lastig, maar Edy reed een stukje voorbij het plaatsje en daar konden we perfect parkeren. Het plaatsje ligt op een heuvel, met allemaal nauwe straatjes vol winkeltjes en restaurants. Het was druk, maar goed te doen. In het weekend en tijdens vakanties schijn je hier over de hoofden te lopen, maar nu niet gelukkig.
Nu zijn we in Keelung; we slapen in het Evergreen Hotel, vlakbij het centrum en aan de haven. We zijn eerst het stadje ingelopen, naar de Night Market, een kilometer hier vandaan. Night Markets zijn erg populair in Taiwan, en ze zijn eigenlijk één groot eet-festijn. Allemaal eenvoudige eettentjes en voor sommige zaken staat een enorme rij en bij andere staat niemand. De noodle-zaakjes zijn erg populair, en zaken die zoetigheid verkopen worden druk bezocht. Wij kregen nou geen neiging om ergens eens gezellig te gaan zitten, dus we zijn op ons gemak teruggelopen naar het hotel en daar hebben we heerlijk gegeten.
We zijn best vroeg weggereden vanmorgen, omdat we geen idee hadden hoe het zou gaan bij de ingang van het park. Je kunt daar naar binnen van 6.30 tot 8.00, dan van 10.00 tot 10.05 en dan tussen 12.00 en 13.00. We waren er ruim op tijd, en het was niet heel druk, dus het ging allemaal heel soepel. In het park zelf, volgden we een stuk van de Central Cross-Island Highway door de Gorge, heel erg mooi!
Ons hotel ligt midden in het park, en is van buiten erg lelijk, maar binnen is het heel bijzonder. Heel ruim opgezet en het ruikt overal heerlijk, alsof je in één of ander spa resort rondloopt. Onze kamer is mooi en groot met een giga bed waarin je met z'n vieren uiterst comfortabel ligt.
Na aankomst in het hotel zijn we eerst een stuk gaan lopen, naar een tempel bovenop de berg hier vlakbij. Overal lopen die brutale en gemene apen, Macaca's, die alles van je willen jatten. Het goede nieuws is, dat als je geen etenswaar bij je hebt, de Macaca's je niet lastig vallen. Ze kijken je alleen brutaal aan. Daarna zijn we met de auto een stuk verder door de Gorge gereden, echt schitterend. De kersenbomen staan hier in bloei, en tegen de blauwe lucht is dat een geweldig mooi gezicht. De meeste trails en rustplaatsen langs de weg zijn dicht, omdat een groot deel van het park beschadigd is tijdens de enorme aardbeving twee jaar geleden. Ze zijn druk bezig alles te herbouwen, maar het is nog lang niet klaar. In het park is ook een grote hangbrug, maar de weg daar naartoe is onbegaanbaar, en de brug dus helaas ook 😩
Morgen kunnen we tussen 10.00 en 10.05 het park uit, en de uitgang schijnt vlak bij het hotel te liggen. We zijn reuze benieuwd, maar het gaat vast lukken.
Ons hotel vandaag is goed, maar online zag het er allemaal wat gezelliger uit dan het daadwerkelijk is 🤨😳 De kamer is mooi, en we hebben een heus privé stoombad.
Er zijn drie restaurants, een huffet, een hotpot- en een teryaki restaurant. De laatste twee waren al vol, dus we sortten ons weer op het buffet.
Onderweg hierheen gestopt in Chishang, een omgeven door rijstvelden; zo gaaf! Het was niet druk, dus we konden overal makkelijk bijkomen. In de weekenden is het hier één groot gekkenhuis met honderden fietsen en karretjes die zich tussen de rijstvelden doorwurmen.
Zoals in zoveel Aziatische landen, is ook in Taiwan het toiletgebruik een heel gedoe; althans zo lijkt het. Aan het toilet hangt een toetsenbordje met instructies. Zo kun je de toiletbril verwarmen, een muziekje aanzetten, de richting en sterkte van de waterstraal kiezen, en -niet onbelangrijk- de temperatuur van het water instellen waarmee je je onderstel gaat douchen 😳
Boven het toilet hangt meestal een bord met de gebruiksaanwijzing en veiligheidsmaatregelen:
Je mag dus van alles niet, maar je mag ook een heleboel wel! Zoals het genieten van de warme toiletbril, dat is toch welke keer weer een feestje. En na de grote boodschap wordt je hele onderstel intensief gereinigd, ook helemaal niet verkeerd.
De laatst toegevoegde foto heb ik genomen op het toilet op het vliegveld in Taipei. Een compleet computertje met afstandsbediening om je verblijf op het toilet om te toveren tot een totale-toilet-beleving 😜 Helaas had ik geen tijd om alle mogelijkheden uit te proberen!
We zijn op het zuidelijkste puntje van Taiwan, en het is hier heerlijk warm weer. Zodra je een beetje landinwaarts rijdt, wordt het mistig en miezert het soms, maar aan de kust is het fantastisch. De weg hierheen (de 200) gaat dwars door het park.
We zijn eerst naar de vuurtoren gereden, althans dat dachten we. We zagen de vuurtoren, maar konden er niet komen. Wel zagen we een wandelpunt naar echt het zuidelijkste puntje, dus dat hebben we eerst gedaan. Onderweg vroegen we het aan een voorbijganger, en die vertelde dat we naar het "Park" moesten rijden, en via het park kom je dan bij de vuurtoren. Zo gezegd, zo gedaan.
De toren ligt in een golfbaan-achtig park, schitterend aangelegd en uiteraard heb je vanaf de toren een waanzinnig uitzicht. En we hadden heel erg lekker weer ☀️
Het hele gebied is Kenting National Park, en de grootste attracties zijn de vuurtoren, de mooie stranden, het eeuwige vuur (gasvlammen die uit de grond komen) en de Forest Recreation Area. We hebben ze allemaal gezien.
Het hotel is prima en zit helemaal vol. 99% is chinees en de blanke die we zien, zijn samen met een taiwanees en/of chinees. Ze gaan massaal naar het buffet in de avond, dus het thaise restaurant in het hotel was heerlijk rustig. We aten daar gisteren, vanavond gaan we aan de HotPot, een populier gerecht hier. Het is een soort Chinese Fondue.
Onze kamer is lekker groot, en we hebben een balkon met uitzicht op de Zuid Chinese Zee. Het Caesar Park Hotel heeft een strandtent bij de zee, maar daar zit helemaal niemand, en er zwemt ook niemand in zee, dus daar waag ik me ook maar niet aan. En helemaal tof is dat aan het einde van de gang een wasmachine en een droger staan, een heuse Self Laundry! En laat ik daar nou vanochtend gaan kijken, en vind ik een verkreukeld, meegewassen briefje van 100 NTD (€ 2,68); hetgeen ik bij de receptie heb omgewisseld voor 10 munten van elk 0,10 NTD,, en dus had ik een gratis was- en droog beurt 👍
We zijn ook nog naar de haven geweest, waar allemaal restaurantjes zijn met ultra verse vis, maar toch lokt het ons niet zo aan. Er zitten dan tientallen mensen op elkaar gepakt in een veel te kleine ruimte, op veel te kleine krukjes, te eten. Er stond een storm-achtige wind, dus de boten lagen allemaal binnen, en ook de glass-bottom-boat ging niet de zee op. Er zijn hier veel koraal riffen vlakbij, die je prachtig kunt zien vanaf de boot, maar nu dus even niet.
Omdat ik eergisteren ineens nergens meer kon inloggen, en allerlei waarschuwingen kreeg van Hack-aanvallen e.d., heb ik vandaag maar een VPN abonnement afgesloten bij NordVPN; wilde dat al veel langer doen, maar het kwam er niet van. Maar als je ineens niks meer kan, dan bespoedigt dat het beveiligings-proces aanzienlijk!
We dachten dat Kaohsiung geen bijzonder interessante stad was, maar niks is minder waar! Voor we naar het hotel reden, zijn we eerst gestopt bij het Lotus Lake, een groot meer met diverse tempels en pagodes. Het was heerlijk voorjaarsweer, en we zijn een heel stuk langs het meer gelopen, en er was een grote markt bij de twee pagodes, en daar aten we een zakje gepofte kastanjes.
Na het meer naar het hotel gereden. We slapen in het Intercontinental en hebben alweer een schitterende kamer, met uitzicht. Vervolgens een taxi genomen naar Pier2 Art Centre, daar had ik over gelezen, en dat zou heel leuk zijn. Het was leuker dan leuk, het was geweldig! Er was zoveel te zien: gekke mensen, maffe kunst, varende nep-Bentleys en héél veel streetfood.
Daarna hebben we ons laten afzetten bij metrostation Formosa, waar in de grote hal van het station een kunstwerk van glas te zien is: "Dome of light" Heel bijzonder 😊
Het was weer een mooie dag vandaag. Het begon al goed, want we kwamen -ondanks navigatie in de auto en google maps op de telefoon- niet makkelijk Kaohsiung uit. De wegen lopen hier dusdanig over elkaar, door elkaar en naast elkaar, dat het lastig is te bepalen welke je nou precies moet hebben. En dan zegt de dame in de auto "keep straight then turn left" maar dan bedoelt ze eigenlijk dat je links moet aanhouden. Enfin, het is uiteindelijk wel gelukt om Kaohsiung achter ons te laten. En naar het Fo Guang Shan klooster was maar een klein uurtje rijden.
Het hele complex is heel groot. Eerst naat het museum gegaan, met de gouden Buddah, en op het pad er naartoe acht pagodes, echt een schitterend gezicht. We hadden ook mooi weer, dat scheelt.
We zijn tot helemaal boven geklommen, en dan is die Gouden man HEEL groot kan ik je vertellen! Toen we het museum uitliepen, op weg naar het klooster vertelde een aardige meneer dat we een shuttle konden nemen naar het klooster, zodat we niet helemaal omhoog hoefden te lopen. Na een tijdje kwam er een oude auto aanrijden, waar vier mensen in stapten, en die auto bleef voor onze neus staan. Omdat 'ie maar bleef staan, vroeg Edy na tijdje of hij naar het klooster op de berg ging, en toen begon iedereen in de auto nee te schudden 🤨 maar toen viel het woord "shuttle" en mochten we ineens wel mee. Boven stapten we vanuit de oude auto in een golfkarretje, en na het golfkarretje nog in een lift naar het grote plein voor het klooster. Ook dit was weer een immens complex met een fraai aangelegde tuin, en heel veel ruimtes waar je tot bezinning kon komen.
De hele dag die we hebben in Tainan, hebben we zeer goed besteed. We zijn vanuit het hotel naar Fort Zeelandia gelopen, en daar is ook het oude Merchant House, en het "Treehouse",een huis dat helemaal overwoekert is en waar ze een ware attractie van hebben gemaakt. We hebben daar even rondgelopen, maar heel veel bijzonders was er verder niet.
Toen een taxi genomen naar Hayashi Department store, super leuk oud warenhuis (het 1e warenhuis van Taiwan) zo gezellig Engels van binnen. Edy struikelde eerst over een stoep, en in het warenhuis stootte hij z'n kop in het trappenhuis. Het ging weer lekker!
Van daar uit zijn we weer gaan lopen richting Shennon street, een leuk straatje vol winkels en restaurants, waarvan de meesten dicht waren helaas. Wel heel wat leuke voordeuren gezien en gefotografeerd. Onderweg zagen we een grote versmarkt, vol vis, gevogelte en groenten en daar zijn we ook maar even doorheen gelopen. Er stonden heel veel viskramen, maar het rook absoluut niet naar vis, en alles zag er vers en schoon uit.
Na Shennon street waren we op zoek naar een taxi om ons terug te brengen naar het hotel, maar eerst moest er voor Edy bij de 7Eleven nog wat 0/0 bier gekocht worden. In alle restaurants waar we tot nu toe geweest zijn hebben ze geen 0% bier, dus we drinken veel thee en water. Ik vind de white-tea erg lekker, Edy drinkt Oolong.
We zijn in Sun Moon Lake; weer een fijn hotel met een lekker grote kamer, goeie wifi en een balkon!
Top 😊. Na inchecken zijn we naar de kabelbaan gelopen, een kilometer van het hotel. De laatste lift ging terug om 16.00u en we waren er om iets voor drie, dus we dachten alle tijd te hebben. Maar het bleek een hele lange kabelbaan te zijn! We waren om half 4 boven, maar toen stond iedereen alweer in de rij om de laatste kabelbaan naar beneden te nemen, dus dat hebben wij ook maar gedaan. Maar de rit op zich was al helemaal leuk, en het Aboriginal-village boven trok ons niet erg aan, dus het was goed zo.
We aten in het chinese restaurant van het hotel, en dat beviel goed, tot vanmorgen 🤨 ik was misselijk en brak en ik liep helemaal leeg. Ben wel mee gegaan richting ontbijt, maar dat was toch niet zo'n goed idee. Na nog een uurtje slapen ging het wel weer, en zijn we met de boot naar de overkant van het meer gevaren. Maar mijn lijf werkte niet echt mee, dus maar weer terug gevaren en ik ben het bed in gedoken en sliep weer een uurtje of drie. Beetje koorts 38,4. 's-Avonds ging het wel weer, en hebben we een rondje door het stadje (Ita Thao) gelopen. In Ita Thao staat een heus Kasteel, het Queen Castle Hotel. Een kitcherig gebouw met binnen alles barok-achtig, bijzonder! Maar we zijn blij dat we in de Wyndham zitten 😊
Hier zijn de dorpen en stadjes 's-ochtends vroeg levendig, overdag ronduit stil, en vanaf vijf uur wordt het hartstikke druk, tot een uurtje of 8, dan gaat iedereen weer naar binnen (ofzo). De winkelstraatjes bestaan hoofdzakelijk uit "streetfood" zaakjes, echte restaurants zijn er niet, alleen in de hotels.
Op weg naar Lukang gestopt bij het grootste moderne tempel complex van Taiwan, de Chung Tai Chan Monestry. Je weet niet wat je ziet. Jammer was wel dat alles dicht was, vanwege het nieuwjaarsfeest. We konden wel bij een paar gebouwen naar binnen, maar het museum, de exposities en het klooster zelf was dicht. Maar de gebouwen en omliggende tuinen zijn prachtig.
Nadat ik gisteren bijna 11 uur achter elkaar heb geslapen )en Edy heel slecht) hadden we vandaag een super-balans-dag met heel weinig eten en heel veel water drinken. Behoefte aan eten is (was) 0
Ons hotel in Lukang ligt midden in de oude stad, en heeft geen restaurant. Volgens de meneer achter de receptie kon je bij de Old Street lekker eten, dus daar zijn we heen gelopen. Maar alles wat in de Old Street zit, zijn naar ingewanden stinkende, pardon ruikende, street-food-tentjes, en dat is niet echt een feest als je al een beetje misselijk bent. Ook had hij een restaurant aanbevolen met tafels en stoelen, ook daar hebben we een kijkje genomen, maar dat viel toch ook niet zo in de smaak.
Uiteindelijk besloten de supermarkt te plunderen en hebben we instant noodles en bananen gekocht. Edy heeft eerst een uurtje liggen slapen (uniek, doet 'ie nooit) en daarna hebben we gezellig aan de noodles gezeten, met een banaan toe.
Morgen de laatste dag in Taiwan!
Vanmorgen rustig aan gedaan, en rond half 11 zaten we gepakt en al in de auto richting Taichung. Omdat we toch nog niet in het hotel terecht konden, zijn we eerst naar de Gaomei Wetlands gegaan, daar heb ik over gelezen, en dat wilde ik graag zien. Er loopt een slingerend pier het wad op, en daar kropen honderden krabbetjes en huppelden kleine vogeltjes. Deze Wetlands staan bij de japanners op nr 1 van huwelijks-reis plekken (nr 2 kasteel Neuschwanstein). Bijzonder weer.
Door naar de twee plek in Taichung waar we heen wilden: Rainbow Village. Dit Village is een blok van ongeveer zes huizen, die -omdat ze afgebroken dreigden te worden- door een oude man zijn beschilderd. Eerst heeft 'ie z'n eigen huis gedaan, en vervolgens de huizen daar omheen. Inmiddels woont er niemand meer, maar is het wel een mega toeristen-trekpleister 😊 In het village zat een vreemde snuiter met een helm op driftig te schrijven, en toen ik naar hem keek, zei hij me gedag. Toen we weg liepen, riep hij (Rainbow Warrior) en gaf hij ons een kaart met tekst, zie foto's. Dat maakt je dag toch weer goed, dit soort dingen. En dat maakt reizen ook zo leuk.
Ook zou het Nationale Theater spectaculair zijn qua gebouw, dus daar zijn we ook langsgereden, en we zijn er ook omheen gelopen. Het is vooral heel GROOT! Toen we van het theater terug reden kwamen we langs ene luxe winkelcentrum, en voor één winkel stond echt een mega rij, en dat blijkt dus weer te gaan om een vestiging van Din Tai Fung! We hadden het plan opgevat om daar te gaan eten, maar een uur tot anderhalf uur in de rij staan, gaat ons te ver.
En nu zijn we in Le Méridien, en hebben we weer een geweldige kamer
Het is hier nieuwsjaarsdag en het is stil op straat. We kunnen lekker rustig aan doen. Rond 11 uur gaan we richting vliegveld; we kijken nog even of er wat te doen is onderweg, nog een mooie tempel of park bezoeken ofzo.. We zijn wel een beetje verzadigd wat tempels, parken en eten betreft, het zal er wel op neerkomen dat we rechtstreeks naar het vliegveld rijden en daar veel te vroeg zijn. Maar dat geeft helemaal niks, want op vliegvelden is altijd reuring en een hoop te zien! De koffers zijn gepakt en kunnen nog dicht 😉 zelfs m'n kussen zit er in.
