Mijn man houdt van wijn, en hij heeft veel wijn. Tot 2020, 2021 kocht hij regelmatig doosjes wijn die "nog even moesten liggen" tot hij bedacht dat hij wijn die nog 15 tot 20 jaar moet liggen, pas kon drinken tussen z'n 82 en 87ste, oeps!?

Vind je wijn nog lekker als je 87 bent?

En hoe krijgen we de wijn die we nu hebben op voor zijn 87e verjaardag?

Ik kom uit een leesfamilie.

Iedereen thuis las, en tot hoge leeftijd kocht mijn vader nog steeds boeken en las hij veel. Mijn broer leest, ik lees, mijn moeder las vroeger veel, maar de laatste jaren niet meer. Mijn opa was ook gek op boeken, oma ook.

Overal waar ik kwam hadden mensen een boekenkast vol boeken, en ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat je in een huis kunt wonen zonder boeken.

Tegen de tijd dat ik naar de middelbare school ging, zei mijn vader dat ik Engelse boeken moest gaan lezen, want het is handig dat je Engels kunt lezen, en als je het kan lezen, dan komt het praten vanzelf, zo was zijn redenatie. Ik ben begonnen met  boeken van Nevil Shute (1899-1960) want die hadden we thuis allemaal. Ik weet nog dat ik Pied Piper, On the Beach en Requiem for a wren helemaal geweldig vond. Ik neem aan dat ik al wat Engels sprak toen ik aan die boeken begon, maar dat weet ik niet meer. Het is wel zo dat ik op school met Engels -en Nederlands- nooit problemen had en ik haalde voor alles een 8 of 9 (dat gold niet voor de andere vakken 😜🥴).

Toen we de boekenkast van mijn ouders gingen opruimen, heb ik alle Nevil Shute boeken in m'n handen gehad, maar heb ze toch allemaal weg gedaan.

Als je zes dagen op zee zit, en er geen ander uitzicht is dan golven en zee, dan kom je op allerlei ideeën. En dan lees ik in de krant van vandaag dat Warren Buffet een stapje terug gaat doen, en dat dat onmiddellijk effect heeft op de aandelenmarkt. Op dat moment veranderde het idee in een plan, namelijk dat ik "in aandelen ga".

Toen ik 16 was schreef ik veel. Hele verhalen pende ik neer, maar ik schreef ook gedichten. De tekening die je ziet, zat bij een gedicht dat ik kreeg van de vader van een vriendinnetje van mij. Ik dacht er toen niet zo over na, maar als ik het nu lees, denk ik toch dat het wel wat raar was. Ik was toen 16 en ik heb geen idee hoe oud hij toen was, maar ik vond 'm wel oud ! Ik kwam vaak bij ze thuis, en hij was altijd super vriendelijk en belangstellend, maar verder ook niks.

Sneeuw. Ik word er vrolijk van. Het maakt het lelijkste landschap mooi, het bedekt rommel en ongezellige tuinen worden door sneeuw gezellig. De wereld is lichter met sneeuw.

Er zijn veel dingen en/of zaken waarover ik wil schrijven. Onderwerpen die niet vallen onder het kopje reizen, recepten of boeken en films.

Naast boeken, serviezen en tassen ben ik ook heel erg gek op pennen. Ik kan niet genoeg pennen hebben. Maar ik ben wel kritisch wat de pennen betreft;

Caran d'Ache is favoriet, maar van een ouderwetse parker of een Mont Blanc word ik ook erg blij. Ook ben ik fan van de vulpen; ik heb (onder andere 😜) een Cross vulpen waar ik veel mee schrijf.

Maar nu is er dus een blog! Dit blog wordt helaas niet met de pen geschreven, maar je kunt niet alles hebben. Ik kan gelukkig heel snel typen, met dank aan Instituut Sangers in Roermond. Sangers bestaat volgens mij niet meer; het was een soort Schoevers, alleen dan zonder vooropleiding-eis, wat in mijn geval erg fijn was! Naast typen, leerde Sangers mij ook steno in Nederlands, Duits en Frans, altijd handig. Ik heb nog een tijdje in steno gecorrespondeerd met mijn oma, die dat gewoon nog kon na zoveel jaar!

Maar laat ik maar met het eerste blog bericht beginnen.