A Texas Roadtrip

We hebben heerlijk geslapen in "The Sam" een superleuk boutique hotel in Downtown Houston.

We waren rond half 5 in het hotel gisteren. We gingen super snel door de douane door MPC in te vullen (Mobile Passport Control). Bij de bagage duurde het wat langer door een technische storing o.i.d., maar we hebben allebei onze koffer, dus we zijn blij.

We hebben een zilvergrijze Mustang gehuurd, die nu geparkeerd staat op het dak van een gebouw aan de overkant 😊 Gisteren avond een stuk gaan lopen over Mainstreet, en we kwamen we terecht in een erg leuk restaurant. Een wijnbar (Hear Say) waar je ook wat kon eten. We hadden Sweet&Sour soep vooraf, en een stuk vis en kip als hoofd. Prima. Het is Edy's 190ste dag zonder alcohol, en hij gaat het nog even volhouden. Ik doe mee, met uitzondering van af en toe een glas wijn. Als ik van te voren had geweten dat de Pinot Noir die ik had uitgezocht, uit een fles kwam die al even open stond, had ik het glas nooit genomen 😩

Vanmorgen eerst met een Uber naar The Galleria gereden, dat is een mooie mall met een Apple store, en daar wilde ik de cadeaubon die ik in Miami kreeg, stuk smijten. Alleen in de taxi vroeg Edy of ik die bon wel bij me had... niet dus. Maar goed, de Mall was zeker de moeite waard, en over een paar dagen zijn we in Dallas en daar is ook zeker een Apple store.

Vervolgens hebben we een Uber terug genomen naar downtown, en onderweg tickets geboekt voor een stadstour die om 13.00u start. We kwamen weer uit in een Hear Say (net als gisteravond), ze hebben vier vestigen in Houston.

De stadstour was erg leuk! In de hele stad -en met name in DownTown- zie je heel veel Street Art, echt bijzonder. We zagen ook een meneer die bezig was met een schilderij.

Na de tour terug gelopen naar het hotel, met een stop bij het Rice Building, dit was vroeger een hotel, en hier heeft JFK in 1963 de nacht voor hij werd neergeschoten, geslapen. Het is nu een luxe appartementen gebouw, maar de Bar van toen is er nog, en daar hebben we wat gedronken.

's-Avonds gegeten in Morton's en ondanks het feit dat we geen alcohol drinken, was het weer een gepeperde rekening.

Onze eerste stop na Houston, Nacogdoches. We waren vroeg op pad (jetlag nog niet helemaal uitgewerkt).

We zijn bijna helemaal binnendoor gereden, met de kap open. De meneer bij Alamo waarschuwde ons dat de koffers niet meer in de kofferbak zouden passen als de kap open is 😳 de ignorant young man was zo stellig dat we bijna gingen twijfelen..

Na een uurtje of 2 rijden zijn we gestopt bij een supermarkt om proviand in te slaan, met name 0,0 bier en oatmeal cookies 😊en toen doorgereden naar Millard's Crossing, een openlucht museum(pje) net boven Nacogdoches. Het was dicht helaas, want ze waren bezig met de voorbereidingen van een "event" maar we mochten er doorheen lopen.

Daarna naar het plaatsje gereden. Erg leuk stadje met veel historische gebouwen. Wij vonden de grootste attractie de file van héél veel auto's voor een elementary school die uitging. Bizar echt, eerst dachten we dat we langs een parkeerplaats liepen, maar alle motoren liepen en in elke auto zat iemand met z'n telefoon te spelen. De file was een dubbele rij en ging eindeloos door. Als je je kind wil ophalen in Nacogdoches moet je zeker een half uur van te voren voor de school staan, anders sta je zeker drie kwartier tot een uur te wachten.

We slapen in de Hampton Inn, en dit is een mooi exemplaar. Netjes en schoon, en we hebben een lekker grote kamer.

Bij Aunti's Pasta gegeten. Helemaal geweldig was het restaurant. Tjokvol met rennend super-efficient personeel. We moesten wel even wachten op het eten, want de keuken "was a bit behind" maar dat mocht de pret niet drukken. We hadden -uiteraard gefrituurd- inktvis en erg lekkere artisjok vooraf. En gegrilde kip met groente voor mij en MahiMahi op een pasta voor Edy. Lekker. En na de reuze biefstuk in Houston, viel de portionering hier wel mee 😜 Ze hadden ook erg lekker 0,0 bier en ik had een zeer drinkbaar glas pinot-noir. Kortom: TOP !

We hebben echt zo'n leuke dag gehad! Ik was al heel vroeg wakker, rond kwart over zes en ik kon echt niet slapen, dus ben ik er uit gegaan. Ik wilde een stuk lopen maar a} het was nog donker en b} het hotel ligt aan een drukke doorgaande weg zonder voetpad dus dat feest ging niet door.

Het ontbijt in de Hampton is altijd hetzelfde. Geruststellend, je weet wat je krijgt, waar je ook bent. Dus Edy had een pre-fab omeletje en een patty (platgeslagen worstje) en ik een lekkere kop koffie. Voor onderweg heb ik wat gekookte eieren meegenomen en een appel.

Iets over 10uur zaten we in de auto; we hadden gelezen over Jefferson en dat dat zo leuk was, dus daar gingen we heen. Het was wel wat om, maar achteraf bleek het zeer de moeite waard!

Rond half 12 waren we er. We parkeerden voor het oudste hotel van Texas, het Excelsior Hotel (est. 1858) en alleen daarom ga je al naar Jefferson, zo'n leuk gebouw 😊 en we kwamen voor de General Store uiteraard. Een te gekke winkel vol met dingen die je totaal niet nodig hebt, maar je krijgt toch de neiging om van alles te kopen (hebben we ook gedaan).

Mijn liefde voor Amerika bloeide weer op vandaag. We reden over eindeloze straten die nergens heen lijken te gaan. We zagen ingevallen huizen, tuinen vol oude autowrakken, maar ook XXL-vrachtwagens met veel te veel wielen. In de supermarkt moet je heel erg lang zoeken voordat je tussen alle zoetigheid iets soort-van-gezonds vindt, maar iedereen is super aardig en behulpzaam.

En nu zijn we in Dallas, in het Art District, en slapen we in een Fairmont hotel, gebouwd uit 1969, helemaal leuk. Er stond een mega file voor de deur van allemaal veel te grote auto's die allemaal van de valet service gebruik wilde maken, dus het duurde even voordat we onze koffers konden uitladen.

De weer app zei dat het zou regenen, en het zag er ook dreigend uit, maar het is inmiddels heel erg mooi weer en heerlijk qua temperatuur. We hebben een italiaan besproken vanavond, en we zijn er net even heen gelopen (vlakbij) langs allerlei musea, en vooral het Nasher Sculpture Center trok me erg aan, dus die staat op de to-do-list voor morgen.

We hadden een ietwat druilerige dag in Dallas vandaag. Maar de temperatuur is heerlijk en het koelt ook niet echt af als het regent, dus je hebt er niet zoveel last van. We zijn eerst naar het JFK memorial gelopen, en ik wilde naar het JFK museum, want daar is een erg leuke winkel bij 😊

Het memorial is indrukwekkend, en we kunnen ons niet herinneren dat we hier de vorige keer geweest zijn. Het is heel simpel eigenlijk, maar zo mooi!

Ik strompelde nogal want ik heb m'n voet verzwikt tijdens het lopen vanmorgen. Niet handig. Maar goed, het ging allemaal wel. En waar een wil is, is een weg.... dus ook nog even door het museum gelopen,, en natuurlijk de museum winkel bezocht (die viel een beetje tegen)

Daarna, vanwege mijn gestrompel, toch maar de trolley gepakt, die een rondje maakt door downtown Dallas. En de dame in de bus vertelde allerlei grappige en interessante dingen, dus dat was leuk.

We zijn uitgestapt vlakbij het hotel, voor het Nasher Sculpture Center, daar waren we gisteren al even geweest, maar toen ging het bijna dicht. Het doet een beetje denken aan Voorlinden, alleen staan hier ook werken van heel bekende kunstenaars als Picasso en Willem de Koning, en er is een tuin vol beelden, zo mooi!

De dag sloten we af in Dakota's Steakhouse, met name om dat het op strompelafstand van het hotel ligt. En het bleek geen verkeerde keuze 😋 ik had de lekkerste Oysters Rockefeller ooit en Red Snapper als hoofdberecht. Edy had een rijkgevulde Gumbo en primerib. We waren allebei zeer tevreden, zowel over de kwaliteit als over de portie-grootte (dragelijk😜)

Alleen voor de naam al ga je er naar toe: Waxahachie! Geweldig. Ze staan o.a. bekend als "gingerbread city" (niks van gemerkt) en er staan veel mooie gebouwen in de Victoriaanse stijl. In juli moet het hier heel mooi staan want dan staat alles in bloei, maar we zijn er nu, in april, dus geen bloemetje te zien. Maar het is wel een erg leuk stadje.

Na Waxahachie zijn we toch maar even naar een bandencentrum gereden, want de linker achterband loopt langzaam leeg. Niet dramatisch, maar toch. De meneer aldaar was reuze aardig en behulpzaam en 25 minuten zaten we weer in de auto, met een gerepareerde band. Er zat een spijker in, die is er uitgehaald en ze hebben er een plug o.i.d. ingedaan.

Voor we naar het hotel gingen, ook nog even gestopt bij een erg mooie Apple store, want ik had op Black Friday vorig jaar een cadeaubon gekregen die ik alleen in USA kan inwisselen. En dat inwisselen is gelukt dus 😜 dat

We slapen in het centrum van Fort Worth en daar zijn we de vorige keer helemaal niet geweest. Dus we zijn blij hier te zijn. Het Synclair is een gaaf hotel midden in de stad, op Mainstreet.

Wel naar de Stockyards geweest natuurlijk, maar we zijn ook door de stad gedwaald, en er hangt hier een lekkere relaxte sfeer.

Het was een erg warme en grotendeels bewolkte dag, maar ondanks dat toch een heel stuk open gereden. Onze eerste stop was Mineral Wells, eigenlijk omdat we een gigantisch groot hotel zagen, en ik zag een leuke auto voor een winkel staan. Blijkt Mineral Wells rijk te zijn geworden begin 1900 toen de bekend werd dat het water uit Mineral Wells helend zou zijn. Er kwam een run op het stadje, en om al die mensen te herbergen zijn er twee grote hotels verrezen. Eén van de hotels staat nog in de stijgers, het andere is net weer open gegaan na een renovatie. Maar goed, verder was er niet veel te doen in Mineral Wells.

Daarna weer een ommetje gemaakt om Fort Griffin te zien. De omweg was heel erg mooi, heel groen en glooiend. Fraai! Van Fort Griffin is niet veel over, er staan nog wat muren overeind, maar dat is het. Er zijn heel wat Forten in Texas, die allemaal zijn ontstaan om families, de Settlers, te beschermen tegen de oorspronkelijke bevolking (Indianen).

Laatste stop voor Sweetwater was Buffalo Gap, maar voor we daar waren wilde Edy toch nog even wat lucht in de band linksachter doen, want de druk was wat laag. Bij een benzine pomp met een luchtpomp zijn we gestopt, en toen ik stond te kijken bij het lucht-apparaat of we daar ook met een kaart konden betalen, vroeg een meneer die daar ook stond, of we lucht nodig hadden. Toen ik ja zei, haalde hij een luchtdruk-machientje tevoorschijn, en dat mochten we lenen (saves you some money, zei hij). Omdat Edy een beetje stond te klooien met het apparaat, kwam hij ons helpen, en in no-time zat er voldoende lucht in de band. TOP !

Buffalo Gap stelt op zich niks voor, maar ze hebben er een heus "Historic Village" gerund door vrijwilligers, die het oude Buffalo Gap op die manier levend houden. Het was leuk, met een oude dokterswoning, een benzinepomp, bank, kerk en een schoolgebouw.

We waren pas tegen 17.00u in het hotel, een Hampton Inn. Prima kamer weer, en alles is weer gewassen. Zo fijn, zo'n interne laundry. In een klein uurtje alles gewassen en gedroogd. We aten in Skeet's Texas Grill, en ondanks het feit dat we halve appetizers hadden besteld, was alles toch weer veel te veel. Maar wel erg lekker! En door z'n ongezelligheid was de zaak toch gezellig, en het was er lekker druk.

We hadden een onverwachte drukke en zeer leuke dag! Er leek niet zo heel veel te doen te zijn in Lubbock, maar niets is minder waar. Het eerste stuk vanuit Sweetwater reden we over highway 70, en kwamen we door het spookstadje Clairwater, met een paar totaal overwoekerde huizen, en een verlaten huis incl gevulde garage en een tuin voor oude auto's en heel veel roestige objecten.

In Lubbock gingen we eerst naar het Lubbock Lake, waar ooit de resten van een een grote dinosauriër zijn gevonden. Later, en nu nog, lopen hier heel veel buffels, en nu is er op deze plek een soort museumpje te vinden waar ze vertellen hoe de buffeljagers ooit leefden.

Daarna door naar het Buddy Holly Centre, want Buddy is hier geboren en heeft zijn veel te korte leven in Lubbock gewoond. Het huis waar hij zijn beroemde nummers "that 'll be the day" en "Peggy Sue" zijn hier geschreven. Het huis is van de ouders van zijn boezem vriend, later de drummer in de band van Buddy. Ik heb niet zo veel met Buddy Holly, maar dit was erg leuk, en leerzaam. De dame die ons rond leidde vertelde heel veel, maar op een leuke manier.

Vandaag bijna de hele dag open gereden. Het was eigenlijk veel te warm (ronde de 30º) en er stond heel veel wind, maar het was wel geweldig! Een stuk voor Amarillo door Palo Duro Canyon Statepark gereden. Een mooi, niet al te groot park. Het was ook helemaal niet druk, dus we konden overal stoppen om van het schitterende uitzicht op de Canyon te genieten. Top! We lunchten in de auto met heerlijke grandma oatmeal-raisin-cookies 😜😋 en water.

Omdat we er vlakbij waren, toch maar gestopt bij de Cadillac Ranch; toch zonde om er zo voorbij te rijden. En er was nu bijna niemand, dus we konden in alle rust om de auto's heenlopen. Er waren twee gasten met spuitbussen in de weer, en er stond een harde wind, dus Edy was bang dat hij helemaal ondergespoten ging worden als we te dichtbij kwamen, maar het ging allemaal goed gelukkig.

Rond 15.00u waren we in het hotel: The Barfield, en dat heeft manlief goed uitgekozen! Super leuk hotel, erg mooi, gezellig en stijlvol ingericht. We hebben een erg leuke kamer waar helemaal niks aan is op te merken. Bijzonder!

Zelfs het licht is goed, en Edy zit in een gemakkelijke stoel lekker te lezen. We aten in het restaurant van het hotel, italiaans-achtig. We deelden crabcakes en deviled eggs; ik had meatballs en Edy een biefstuk als hoofdgerecht en we deelden een spruitjes-salade er bij. Alles was lekker.

Roswell noemt zich Alien Capital of the World, maar dat is wel wat hoog gegrepen lijkt mij. Er staan langs Mainstreet een paar beelden van buitenaardse wezens, maar verder is er niks alian-achtigs te bekennen. We zijn in het UFO museum geweest, en we hebben het stadje rondgereden op zoek naar iets gezelligs om 's-avonds te eten. Na een paar zaken bezocht te hebben, reden we naar de Cattle Baron, om daar even binnen te kijken, en ons hotel (Fairfield) bleek daar pal naast te leggen. Wel zo handig.

We hebben daar lekker gegeten, mede omdat ze een heerlijk saladebuffet hebben waar je oneindig van man nemen. Ik at spareribs, Edy een ribeye.

Vanochtend zijn we vanuit Roswell naar White Sands National Park gereden, wat vlak bij Alamogordo ligt. Onderweg gestopt bij een erg grappig zaakje, Tom&Pam Runyan Ranches, dat reclame maakt voor z'n schone toiletten en z'n appels. De toiletten waren niet schoon, en hij had geen appels, maar verder was het wel een erg geinige stop. Winkeltje helemaal volgestouwd met potjes en zakjes.

We kwamen door Cloudcroft, een skiresort(je) en de temperatuur was ook ineens gezakt naar 10º, in Roswell was het 33º 🥵, en die temperatuur daling was niet zo gek want Cloudcroft ligt op 2500m hoogte. Nooit geweten dat je kon skiën in New Mexico, maar het kan.

White Sands National Park is echt bijzonder. We zijn er ruim 30 jaar geleden geweest, en het enige dat ik me kan herinneren van toen is dat de duinen spierwit zijn, en dat er een grote militaire basis naast ligt, Holloman Air Forse Base, waar ze oefenen met straaljagers. Vandaag ook, mega herrie als ze overvliegen.

De duinen zijn nog steeds heel wit, en het eerste stuk het park in is een asfalt weg, maar die gaat na een paar mijl over in een zandweg. Maar door de jaren heen is de weg net een asfaltweg geworden, en ze vegen het zand ook van de weg af, dus het is net alsof je door de sneeuw rijdt.

Net buiten Alamogordo zagen we een groot bord met reclame voor een pistache ranch, en daar hebben ze de grootste pistache-noot van de wereld. Hoe kan het ook anders? Toch nieuwsgierig geworden, zijn we er heen gereden, en het was een pistache kwekerij / winery, met een erg leuke winkel erbij. Dus straks bij het spelletje yatzee hebben we chli-pistache-nootjes 😋

We zijn via de highway 70 richting El Paso gereden, en vlak er voor gestopt bij Franklin Mountains. Een klein Statepark, waar je hoofdzakelijk heen gaat voor klimmen en hiken, maar er loopt een weg doorheen, en volgens de boekjes is het heel fraai.

Het park is zeker fraai, maar er stond een soort orkaankracht-achtige wind, echt niet normaal, dus open rijden zat er niet in. Wandelen was ook een uitdaging want je woei zo uit je verschoning 😳🤨 maar ondanks dat hebben we wel stukjes gelopen, o.a. naar een uitzichtpunt en naar een vogelspot huisje. Het is heel erg mooi weer, maar wel fris.

Na het park zijn we de Scenic Drive van El Paso gaan rijden, die door een villawijk uitkomt bij een uitzichtpunt waar je over El Paso kijkt. De stad loopt over in het Mexicaanse Cuidad Juarez. Van bovenaf zien de beide steden er niet echt aantrekkelijk uit. Na de scenic drive naar het hotel gereden, waar de kamer nog niet klaar was, dus zijn we de stad ingelopen. Het hotel ligt heel erg leuk, midden in het oude centrum. We zijn door de winkelstraat gelopen, en aan het einde op een trammetje gestapt, dat een loop maakt door de stad. Vlak daarna belde het hotel dat de kamer klaar was, en daar zijn we nu. Helemaal geweldig dit hotel. Het gebouw stamt uit 1930 maar het is helemaal super mooi gerenoveerd, met de nieuwste moderne snufjes. Hier komen we de tijd wel door 😊

We zijn in Marfa, in het hotel Paisano. Het leukste aan het hotel -vind ik- de televisiekamer beneden waar 24/7 de film "Giant" draaien. Zo leuk! In 1956, toen de film werd, sliepen o.a. James Dean, Elizabeth Taylor en Rock Hudson in dit hotel, en beneden bij de lobby is een klein museumpje met allemaal foto's van het draaien van de film.

Onze kamer is wel groot, maar alles is oud, en de balkondeur is zo verrot dat 'ie niet meer dicht kan. Maar dat mag de pret niet drukken. Het bed is goed,, we hebben warm water, en een patio! Luxe 😊

We zijn net door het plaatsje gewandeld, en er was verteld dat het een levendig stadje zou zijn met veel kunstwinkeltjes, hotels en restaurants, dus we waren reuze benieuwd. Op maandag is kennelijk alles dicht hier, want er is totaal niks te beleven hier. De kunstwinkels zitten een stukje buiten het dorp, maar ook die zijn maandag en dinsdag gesloten 🤨

Onderweg naar Marfa, zijn we gestopt bij Fort Davis, een militair terrein uit 1870 o.i.d. waar men heel gewichtig over doet, maar het zijn gewoon een paar huizen en wat barraken; je ziet hoe de militairen leefden, en het was leuk om over het terrein te wandelen. We waren er net even tussen twee buien door. Via het plaatsje Alpine (ook uitgestorven) naar Marfa gereden.

Het was totaal onverwacht een zeer heftige tocht vandaag. Ik had in google maps de weg naar Chinait Hot Springs gezet, want dat zou het beginpunt zijn van een weg door Big Bend Statepark. De eerste 20 mile ofzo ging het helemaal prima, super mooie weg met veel "dips" maar de natuur om ons heen was dor maar prachtig. Ineens kwam er een waarschuwingsbord en ging de weg over in een unpaved road. Je denk eerst dat het maar een klein stukje is, maar dan ga je door een poort met een groot bord dat je de volgende 10 mile door een "privat property" rijdt en dat je op de weg moet blijven. Nou wilden we op deze weg al helemaal niet van de weg af, want het was, to put it mildly, nogal een uitdaging. Heel heuvelachtig, heel veel stenen en af een toe een glad stukje.

De gps kapte er na een half uurtje mee, maar we hadden nog wel een kaart in beeld met een weg erop, en we kwamen na een uur ongeveer weg-werkers tegen, die we gevraagd hebben hoe ver het nog was, en of de weg nog een keer overging in asfalt. Niet dus 😩 De heren wegwerkers waren uiterst verbaasd dat we al zo'n eind waren gekomen met de Mustang.

Uiteindelijk een uur en drie kwartier door zand, over stenen en door rivierbeddingen gehobbeld, en maar één keer schuurde de auto over een grote steen. En éénmaal weer op de asfalt weg was de bandenspanning nog prima in orde gelukkig. De auto is nu wel heel erg vies, maar dat staat wel lekker stoer. De laatste 15 mile naar Fajitas volgden we de Rio Grande, langs de grens met Mexico.

Nu zitten we in Fajitas, en het hele stads bestaat eigenlijk uit maar één ding, en dat is dit hotel. Het is heel mooi en luxe, en het past totaal niet in deze "middle of nowhere" omgeving. Het hotel zit vol met golfers, maar het restaurant had gelukkig nog plaats, dus we hebben wat te eten vanvavond.

Na de dirt-road van gisteren, hebben we vandaag alle grindwegen vermeden 😜 en zijn we netjes op het asfalt gebleven.

De ingang van Big Bend was een half uur rijden van Lajitas, en we waren daar rond half elf. Er was totaal geen file bij de ingang, dus we waren zo binnen.

Alle routes binnen het park gereden; het is mooi, maar (er is vaak een "maar") het is veel van hetzelfde. Te weinig afwisseling in dit park naar mijn gevoel, maar ontegenzeggelijk mooi! En het is heerlijk warm, en niet vochtig, dus het is goed uit te houden.

Er staan overal borden dat je wildlife niet mag voeren; in het park zijn beren en de "mountain lion", die hebben we niet gezien, wel flink wat herten, een konijn, een hond in de rivier en een heuse politie-cowboy.

Tegen vieren reden we het park uit, en zijn we via Marathon naar Fort Stockton gereden.

Super leuke dag! Het was warm, maar we konden vaak in de schaduw lopen, en omdat het een droge warmte is, is het nog wel te doen. We hebben echt heel veel gelopen vandaag.

Vanmorgen heel downtown doorgelopen, met als hoogtepunt het State Capitol, erg mooi gebouw, en een koor was binnen aan het zingen en buiten het gebouw waren diverse jeugd-orkesten actief, erg leuk!

Downtown is heel levendig met heel veel horeca en musea, maar eigenlijk geen gewone winkels, ook geen supermarktje ofzo, helemaal niks. Maar de stad is groen en gezellig en erg leuk om doorheen te wandelen.

Nadat we uitgewandeld waren, een uber genomen naar de "Cathedral of Junk" gemaakt door een jongeman die daar in 1988 mee is begonnen, en inmiddels is het een mega groot bouwwerk, gemaakt van afval. Helaas besloot de jongeman de deuren dicht te doen vandaag, dus we stonden met de Uber voor een dichte poort 🥵

Toen heeft de Uber meneer ons afgezet bij South Congress, een stuk vol met winkels en horeca. Super leuk en gezellig. Heel veel winkels in geweest, maar niks gekocht. Omdat we niet zo heel ver van het hotel af waren, zijn we teruggelopen, en uiteindelijk komen we uit op 17.000 stappen vandaag. En daar komt nog wel wat bij, want we gaan vanavond in Van Horn eten, en dat is ook een stukje weg.

Edy had vanochtend een zeer verantwoord ontbijt van Griekse yohurt met granola, en dat was maar goed ook want gisteren avond hebben we ontzettend lekker gegeten vlakbij het hotel in een steakhouse genaamd Moonshine. Ik had de allerheerlijkse macaroni, en Edy spare ribs. Vooraf kregen we een mega kom popcorn die we hebben leeggegeten.

Het met echt niet gekker worden met dat lopen van ons, gisteren liepen we ruim 22.000 stappen in Austin, en vandaag al bijna 15.000 en we gaan straks nog uit eten en over de Riverwalk lopen.

Onderweg gestopt in Dripping Springs gestopt, en daar was een BBQ festival gaande. Het hele dorp stond op z'n kop en het was mega druk. Héél veel BBQ- en allerlei andere (vreet) tentjes. Daar tussen een soort braderie waar ze de meest uitlopende dingen verkochten.

We stonden geparkeerd bij de Walgreens, daar was plaats genoeg. In het hele dorp staat iedereen dubbel geparkeerd en alle parkeerplaatsen waren vol, maar het parkterrein bij de Walgreens werd alleen gebruikt door klanten (en door ons 🤨). Toen we terugliepen naar de auto hebben wel wat gekocht, dat dan weer wel.

Onderweg kwamen we langs een soort Junkyard, wat van een aardige gepensioneerde meneer te zijn met verzameldrift. Echt helemaal leuk wat hij allemaal had staan.

Rond 15.00u waren we in het hotel in San Antonio, en ook hier is het een gekkenhuis, want er is een soort Food Festival. Er komt straks, rond 8 uur,  een parade, maar vanmiddag zaten er al honderden mensen langs de weg te wachten. En nu nog steeds, en het is nog een uur en drie kwartier voor de parade passeert.

Ook nog een Tesla Cybercab gezien, een zelfrijdend ding zonder stuur of pedalen, bedoelt als taxi. Heel raar.

Kortom: het was weer een enerverende dag!

We reden met onze Mustang via mustang Island naar Corpus Christi. Op een geinige souvenir winkel na, was er weinig vertier op Mustang Island. Het Mustang Island Statepark ($ 5,=) entree was alleen een weg naar het strand en het is een Statepark omdat de Staat een stuk van 5km strand onderhoudt 🤨.

We reden vervolgens over een paar erg mooie bruggen naar Corpus Christi. Eerst wilden we even kijken bij een restaurant waar ik over had gelezen, Landry's, om eventueel vanavond te gaan eten, maar later zagen we dat recht tegenover ons hotel Blackbeard's On the Beach zit, een erg gezellige (en drukke) kroeg, dus grote kans dat we daar gaan eten.

Je mag hier ook overal het strand oprijden. Niet echt handig met een Mustang, maar het idee is leuk. Je gaat op het strand zitten en je parkeert je auto gewoon naast je ligstoel 🏖️ wel zo praktisch.

we hebben inderdaad bij Blackbeard's gegeten, en de kwaliteit van het eten heeft ons echt verrast. Echt heel erg lekker! De kort aangebakken tonijn-sashimi was goddelijk, en Edys catfish en mijn gamba's waren ook verrukkelijk. Laat je dus nooit afschrikken door het uiterlijk van een zaak, want Blakckbeard zit in een onooglijk gebouw met zwaar achterstallig onderhoud, de hoogzwangere jonge dame die ons bediende had een hele grote piercing door haar neus en knalroze haar, maar ze was heel erg aardig en super efficient. Nadeel is hier wel dat je binnen drie kwartier weer buiten staat 😳 maar goed, we gaan hier vroeg slapen en staan weer vroeg op. Ook prima.

Het was weer een leuke dag, we zijn een soort van binnendoor gereden, in elk geval niet over de Interstate, en de laatste 50 mile over Galveston Island gegaan. Zeer vermakelijke weg met zoveel te zien!

De laatste twee nachten zitten we in The Tremont house, mooi historisch hotel. We hebben een soort appartement met een zit/eetkamer en een aparte slaapkamer. Overmorgen wel alles goed nalopen, want er is hier zoveel bergruimte dat het makkelijk is iets te vergeten. Nu leven we eigenlijk vanuit onze koffer, dus met het vergeten van dingen zal het wel meevallen.

Galveston heeft een erg leuk historisch centrum, met heel veel mooie oude panden die mooi zijn onderhouden. We hebben het hele historische centrum doorkruist, en al heel veel gezien van Galveston. Morgen gaan we de Harbourside drive helemaal rijden, en Seawell Boulevard. Leuk!

We hadden een tafel gereserveerd in een restaurant op 2,5 mile afstand, maar vanmiddag kwamen we zoveel leuke dingen tegen vlakbij het hotel, dat we de reservering maar hebben geannuleerd en we gaan lekker lopen.

Vanavond gaan we "eenvoudig" en morgen -de laatste avond hier' gaan we op sjeik 😊. We zijn benieuwd wat ons beter gaat bevallen!

Vanmorgen een stuk over het eiland gereden, en op het laatste puntje mocht je met de auto het strand op. Een stuk over het strand gereden en net als in White Sands, is de ondergrond heel erg hard.

Het blijft vreemd dat je naar het strand gaat, en je je auto gewoon meeneemt! Wel makkelijk want je hoeft niks te sjouwen, top! Maar echt gezellig is het allemaal niet 🤨

De "Pleasure Pear" een soort pretpark op een pier was dicht, dus zijn we voor een vroege lunch naar Gaido's Seefood Restaurant gereden. Overheerlijk BBQ oesters hadden we als appetizer, met een knoflook-boter sausje, mmmm... en vervolgens had ik catfish en Edy een snapper. Alles lekker en zeker niet te veel (we moeten vanavond ook weer eten, zo vervelend 😜)

Na de lunch naar het Railway Museum geweest; de verwachtingen waren niet erg hoog, maar het was heel leuk! En een ontzettend aardige dame weer in de museum winkel. Je mocht in alle treinen, oude en nieuwe, en je ziet de treinen steeds luxer worden.

Omdat het echt heel warm is, vonden we dat we wel een ijsje verdiend hadden na al die inspanningen. Cookie dough en vanille, jammie! 🍦🍨

Het is toch niet te geloven dat we vandaag alweer terugvliegen?! Time flies when you're having fun, en zo is het ook jammer genoeg! Maar goed, er is een tijd van komen en er is een tijd van (terug)gaan. Gaan doen we nog niet, daar wachten we nog maar even mee 😳

Vanmorgen vroeg door downtown gelopen, en ik zag weer allerlei opmerkelijke dingen. Het is een leuke stad, Galveston en zeker een bezoek waard. Edy heeft er nog wel een beetje de pest in dat we niet via Brownsville zijn gereden, maar goed, daar komt hij wel overheen. We hadden het idee om van Corpus Christi via Brownsville te rijden, en dan maar één nacht in Galveston te slapen i.p.v. twee, maar gelukkig hebben we dat niet gedaan, want deze stop hier was helemaal geweldig.

Gisteravond gegeten bij Rudy & Paco, hier vlakbij, en dat was erg gezellig. De zaak zat stampvol, eerst dachten we nog dat het een heel groot restaurant was, maar de achterwand was één grote spiegel, waar we pas aan het einde van de avond achter kwamen 🤨 Heerlijk gegeten, we deelden een crabcake en een ceviche van snapper, en we hadden allebei een Snapper als hoofdgerecht. Ik een snapper volgeladen met crab, tomaat en avocado (lekker licht) en Edy had een gepaneerde snapper met een soort cranberry saus, iets minder lekker.

Inmiddels zijn de koffers gepakt, en gaan we zometeen richting Houston. We vliegen om 15.30u, dus we hebben alle tijd.